Nieuws
Vrij Fietsen (in Amsterdam)
Vandaag lekker wezen vrij fietsen (in Amsterdam) en een clipje in elkaar gehobbied.
Collega's zijn verschrikkelijke mensen
De man komt op kantoor
Hangt zijn jas en zet zijn tas
Zijn computer aan
De dag die kan beginnen
Dan kijkt naar het prikbord
Daar ziet hij een foto:
Ziet zichzelf achter een paard staan
Dat hij staat te ‘beminnen’
Maar dat is zijn lichaam niet
Zijn hoofd dat is er opgeplakt
Tis t portret dat gemaakt werd
Voor het smoelenboek online
Maar het paard dat kent hij wel
Dat paard dat was hem
Maar hij heeft het gister weggebracht
Want het beest leed teveel pijn…
Hij heeft de foto weggepakt
En hem toen verscheurd
Toen is hij aan het werk gegaan
Alsof er niets was gebeurd
Collega’s zijn verschrikkelijke mensen
Collega’s zijn verschrikkelijke mensen
De man die komt thuis
Hangt zijn jas en zet zijn tas
Gezicht onder de kraan
De avond kan beginnen
Dan kijkt hij naar het prikbord
Daar ziet hij een briefje
“Ik ben bij je weg,
Ik slaap voorlopig bij vriendinnen
Je bent al heel erg lang jezelf niet
Wat heeft je van mij afgepakt?
Je houdt al maandenlang je mond
En ik kom er niet doorheen
Ga met iemand praten
Iemand die je vertrouwt
Word alsjeblieft de man weer
Die ik ooit heb getrouwd”
Hij heeft het briefje weggepakt
En het toen verscheurd
Toen is hij tv gaan kijken
Alsof er niets was gebeurd
Collega’s zijn verschrikkelijke mensen
Collega’s zijn verschrikkelijke mensen
‘s Avonds nog een voice-mail
De baas van het kantoor
“Ik zit hier met je collega’s
Want we werkten door
Dat is goed voor de teamgeest
We drinken nu samen wat bier
Wat ben jij eigenlijk voor collega?
Waarom was jij niet hier?
Het zal je vast niet verrassen
Dat iedereen je houding afkeurt?"
Hij heeft de voicemail weggeklikt
Alsof er niets was gebeurd
‘s Ochtends heeft hij ingelogd
Op het smoelenboek online
Hij schreef: “Ik kan zo niet verder
Want dit doet teveel pijn”
Rustig en bedaard
Heeft hij nog 1 uur gewacht
En toen er niemand kwam
Heeft hij zichzelf omgebracht
De speeches waren prachtig
Zijn dood werd zeer betreurd
Toen is hij begraven
Alsof er niets was gebeurd
Avondvullend
De eerste avondvullende voorstellingen staan. 17 september Pepijn Den Haag, 3 oktober Engelenbak Amsterdam en 25 november Kulturhus, Scherpenzeel.
De Vooruitgang
Hij staarde naar
De hoge berg
“Wat houd jij verborgen?”
Dat vroeg hij elke dag
De mensen in zijn dorp
Zeiden dat dit de wereld was
Dat er achter die berg
Echt niks lag
Aan het vuur ‘s avonds laat
Vertelden ze verhalen
Over de duivels
Die je achter de bergen vond
De vernietiging, de hel
De kannibalen
En uiteindelijk
De peilloos diepe afgrond
Hij wilde niet berusten
Hij wilde echt bestaan
Dus op een ochtend heel erg vroeg
is hij op weg gegaan
Hij droomde de vooruitgang
De vooruitgang de vooruitgang
En na die berg, kwamen er bergen
En daarna nog veel meer bergen
Hij had spijt dat hij ooit
Op pad was gegaan
Maar hij klauterde door
En na maanden lopen
Sloeg hij de zoveelste bocht om
En bleef hij verbijsterd staan
Hij zag hoge kolossen
Met spiegelend glas
De grond was verhard
Nergens was er aarde
En overal zag hij
Wagens rijden
“Maar waar zijn dan
in godsnaam de paarden?”
Dit is de vooruitgang
De vooruitgang de vooruitgang
Hij droomde de vooruitgang
Hij dacht “Nu heb ik het gezien
Dit is het antwoord
Op mijn vragen. Genoeg
Ik ga eens op huis aan
En ‘s avonds aan het vuur
Zal ik ze allemaal vertellen:
Dat iedereen gewoon
Vooruit kan gaan”
Dus hij draaide zich om
Om de reis te aanvaarden
Maar de berg? De weg?
Hij zag ze niet meer
Hij heeft ze jaren gezocht
Totdat hij uiteindelijk berustte:
“De vooruitgang
Is eenrichtingsverkeer”